Lubię być introwertyczką. Participation mystique

Introwersja - zachowanie podmiotu określane jest przez czynniki subiektywne: punktem wyjścia jest podmiot, a przedmiot na wartość drugorzędną.
Ten typ w każdej sytuacji najpierw wycofuje się i dopiero potem następuje właściwa reakcja.

Ekstrawersja - to pozytywny stosunek do przedmiotu.
Ekstrawertyk przenosi zainteresowania z podmiotu na przedmiot, orientuje się na zewnątrz.

I tu dopiero ciekawe:
Nieświadomość ekstrawertyka jest introwersyjna.
Posiada formę nieróżnicowaną, przymusowo-instynktową.
Gdy nieświadomy odpowiednik przebija się, czynniki subiektywne przejawiają się w sposób gwałtowny, automatyczne przejście można rozpoznać po odnajdowaniu lub projektowaniu własnych cech, często na przedmiot o charakterze intrawertycznym.

Nieświadomość introwertyka jest ekstrawersyjna.
Gdy przebija się nieświadoma postawa, przedmiot zewnętrzny zostaje pokryty projekcjami najbardziej subiektywnego materiału, nabiera jakby magicznego znaczenia.
Powstaje tzw. participation mystique, czyli utożsamienie ze zjawiskami przyrody.
W miłości i miłości łatwo jest to rozszerzane na przedmiot.

Powyższe różnice typologiczne są źródłem konfliktów między ludźmi.

Zadanie etyczne polega na realizowaniu w sobie przeciwstawnej postawy, niż ta, z którą się świadomie utożsamiamy (a która strukturalnie znajduje się w psychice).
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz